Twee typen context

De Context Driven School of Testing maakt school en daar zijn goede redenen voor. De “oude” procesmodellen zijn nu eenmaal niet onverkort in elke situaties en activiteit toe te passen. Vandaar dat men in deze school ook zo vaak tegen het idee van “best practices” aan trapt. Een testtechniek die ergens heeft gewerkt hoeft dit niet zo maar ergens anders ook te doen. Een techniek moet dan ook nooit worden gezien als een concrete handleiding die men overal moet toepassen. Zo werkt het echter vaak nog wel en dat geldt niet alleen voor testmethodologieën: ook testtools of testautomatisering worden vaak van boven af voorgeschreven aan een gehele organisatie, in elke mogelijke uithoek, in elke situatie. Zonde, niet effectief en zeker niet efficiënt.

Maar wat is dan die context waar we ons aan moeten meten, om tot een goed testkeuzes te komen voor een specifieke situatie?

Ik wil er op wijzen dat er twee verschillende typen context zijn die van belang zijn voor het bepalen van de juiste testen. Het eerste type context betreft wat ik hier voor het gemak de projectomstandigheden noem: de omstandigheden van testen binnen een project of de organisatie, de plek van testen ten opzichte van andere projectatctiviteiten. Dit type context bevat de ontwikkelmethodiek, de kwaliteit van unittesten, beschikbare resources voor testen.  Zo is de keuze van testtechnieken en testdekking voor een groot deel van deze context afhankelijk. Ik heb de indruk dat men het over het algemeen over dit type context heeft.

Het tweede type context vind ik veel interessanter: het gaat dan om de context van de software en het project in de organisatie en de wereld. Het gaat dan om bijvoorbeeld hoe de software wordt gebruikt (het eindproces), wie de software uiteindelijk gaat gebruiken, in welke omstandigheden de software en de gegevens worden gebruikt en waar en wanneer gegevens in en vanuit het systeem nodig zijn en worden gewijzigd. Volgens mij zit het belangrijkste punt van de Context School in dit tweede type context: het gaat er dan om als tester met de klant (of de gebruiker, de beheerder, et cetera)  mee te denken en vanuit het perspectief van de klant de software te testen. Maar ook om te onderzoeken hoe de software of de gegevens elders of later worden gebruikt en wat er allemaal zou kunnen gebeuren.

Vanuit het eerste type context maakt men niet de stap die m.i. de belangrijkste boodschap is van de Context School: om als tester uit de modus van verificatie op basis van projectinterne documenten te stappen en de uitdaging aan te gaan toegevoegde waarde te leveren voor mensen die er toe doen .

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

w

Verbinden met %s